Μυθικοί Έρωτες

…Πες, Μούσα, στον παραμυθά

που αποκαλύπτει τον άνθρωπο

που βρέθηκε στον κόσμο

παιδί, βρέφος, γέρος

μια ιστορία που έρχεται από τα βάθη,

με τρεμάμενη φωνή

να διηγείται καθαρά

με δύναμη που δεν χρειάζεται μύηση,

την σημασία των λέξεων και των προτάσεων.

Όταν το παιδί, ήταν παιδί

Περπατούσε με τα χέρια ανοιχτά

Ήθελε το ρυάκι νάναι ποτάμι

το ποτάμι χείμαρρος

και η λίμνη θάλασσα.

Όταν το παιδί, ήταν παιδί

Δεν ήξερε ότι ήταν παιδί

Κι ‘ότι όλα είναι ζωή

Κι’η ζωή είναι μία.

Όταν το παιδί ,ήταν παιδί

δεν είχε γνώμη για τίποτα

δεν είχε συνήθειες

και τσουλούφι στα μαλλιά.

Καθόταν οκλαδόν κι’έτρεχε

δεν έκανε γκριμάτσες στον φωτογράφο.

Όταν το παιδί ήταν παιδί, ρωτούσε,

πότε άρχισε ο χρόνος

που τελειώνει το διάστημα

Δεν είναι η ζωή κάτω

από τον ήλιο ένα Όνειρο

Δεν είναι αντανάκλαση,

του κόσμου πριν τον κόσμο

Πως εγώ, που τώρα υπάρχω

Δεν υπήρξα ,πριν υπάρξω

Πως κάποτε το “εγώ” που είμαι εγώ

τώρα,δεν θα είναι “εγώ.”

…Θέλω να νιώσω ένα βάρος

Να μην αιωρούμαι για πάντα

Να λήξει το Άπειρο

Και να με δέσει στην γη

Να μπορώ να πω τώρα ,τώρα

Να περπατήσω ξυπόλητος

Να καθίσω σ’ένα τραπέζι και να με χαιρετίσουν.

…Πες, Μούσα, στον παραμυθά

που αποκαλύπτει τον άνθρωπο

που βρέθηκε στον κόσμο

παιδί, βρέφος, γέρος

μια ιστορία που έρχεται από τα βάθη,

με τρεμάμενη φωνή

να διηγείται καθαρά

με δύναμη που δεν χρειάζεται μύηση,

την σημασία των λέξεων και των προτάσεων.

…Πρέπει να γίνει σοβαρό.

Ήμουν μόνη αλλά δεν ζούσα μόνη.

Η μοναξιά έχει μια ολοκλήρωση.

Κοίταξε με μη με κοιτάς.

Δωσ’μου το χέρι σου ,μη μου το δίνεις.

Απόψε έχει φεγγάρι

Κι’είναι ένα γαλήνιο βράδυ.

Καθ’ολου αιματοχυσία στην πόλη.

Τώρα είναι σοβαρό.

Επιτέλους γίνεται σοβαρό.

Οι καιροί δεν είναι σοβαροί.

Ας τελειώνουμε με τις συμπτώσεις.

Το νέο φεγγάρι της απόφασης.

τώρα είναι καιρός, αποφάσισε.

Όλος ο κόσμος περιμένει την απόφαση

μέσα από μας τους δυο.

Είμαστε παραπάνω από δυο.

Καθόμαστε στην μέση του κόσμου

Κι’όλος ο κόσμος είναι μέσα στο ίδιο Όνειρο.

Αποφασίζουμε το παιγνίδι όλων .

είμαι έτοιμη.

Κρατάς το παιγνίδι στα χέρια σου.

Η τώρα ή… ποτέ

Με χρειάζεσαι, θα με χρειαστείς.

Δεν υπάρχει πιο μεγάλη ιστορία από του άντρα και της γυναίκας

στο κόσμο,από την ιστορία ενός άντρα και μιας γυναίκας.

Θάναι μια ιστορία γιγάντων,αόρατη ,αντιμεταθέσιμη.

Η ιστορία των αποφάσεων.

Κοίταξε στα μάτια μου

την εικόνα της αναγκαιότητας και του μέλλοντος.

Χθες ονειρεύτηκα ένα ξένο.

Τώρα ξέρω, ότι ήσουν εσύ.

Κάτι συνέβη …κάποτε συνέβη

Ποιος είμαι ; ποιος ήμουν;

Εγώ είμαι μέσα σ’αυτή

ή αυτή είναι γύρω μου

Συνέβη μια φορά !

Μόνο μια, και γι΄αυτό …είναι για πάντα .

Ο θαυμασμός μου για τον άντρα και την γυναίκα

μ’έκανε άνθρωπο

Κι έμαθα κάτι ,

που …κανένας άγγελος ,δεν ξέρει…

Όταν ένας Άγγελος συναντάει… τον Έρωτα!

Έρωτες Αθλίων

Ο έρωτας είναι ο ασπασμός των αγγέλων στα άστρα 

Οι Άθλιοι (Les Misérables) (1862) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Βίκτορος Ουγκώ και αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα μυθιστορήματα του δεκάτου ενάτου αιώνα. Ασχολείται με τις ζωές αρκετών Γάλλων χαρακτήρων, οι οποίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, για μια περίοδο άνω των είκοσι ετών στις αρχές του δεκάτου ενάτου αιώνα. Η περίοδος αυτή περιλαμβάνει τους ναπολεόντειους πολέμους και τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Το έργο εστιάζει στις προσπάθειες του πρωταγωνιστή Γιάννη Αγιάννη, ενός πρώην καταδίκου, ο οποίος προσπαθεί να επανεντάξει τον εαυτό του στην κοινωνία, και επιπλέον μελετά την επίδραση των πράξεων του ήρωα για χάρη της κοινωνικής αναγνώρισης. Στο μυθιστόρημα εξετάζεται η φύση του καλού και του κακού και ο νόμος σε μία εκτεταμένη ιστορία, που περιλαμβάνει θέματα όπως την ιστορία της Γαλλίας, την αρχιτεκτονική του Παρισιού, την πολιτική, την ηθική φιλοσοφία, το νόμο, τη θρησκεία και τα είδη και τη φύση του έρωτα και της οικογενειακής αγάπης. Ο Ουγκώ εμπνεύστηκε από το υπαρκτό πρόσωπο Φρανσουά Ευγένιο Βιντόσκ, ο οποίος κατείχε την ιδιότητα τόσο του αστυνομικού, όσο και του εγκληματία. Στο μυθιστόρημα κάθε μία από τις δύο αυτές ιδιότητες αποδόθηκε σε ξεχωριστά πρόσωπα. Οι Άθλιοι είναι γνωστοί στο ευρύ κοινό κυρίως μέσω της πληθώρας των θεατρικών και κινηματογραφικών τους μεταφορών, με διασημότερη το ομώνυμο μιούζικαλ, το οποίο είναι ευρέως γνωστό ως «Λε Μιζ» (Les Miz).

Οι Άθλιοι περιλαμβάνουν μία σειρά ιστοριών, συνδετικός άξονας των οποίων είναι αυτή του πρώην καταδίκου Γιάννη Αγιάννη, γνωστού στη φυλακή με τον αριθμό 24601, ο οποίος γίνεται μία δύναμη του καλού πάνω στη γη, χωρίς όμως να μπορεί να ξεφύγει από το παρελθόν του. Το μυθιστόρημα απαρτίζεται από πέντε μέρη, το καθένα από τα οποία χωρίζεται σε βιβλία, τα οποία με τη σειρά τους χωρίζονται σε κεφάλαια. Κάθε κεφάλαιο είναι σχετικά μικρό, συνήθως απαρτίζεται από μερικές σελίδες. Ωστόσο το βιβλίο στο σύνολο του είναι αρκετά μεγάλο για τα συνήθη δεδομένα, καθώς ξεπερνά τις χίλιες διακόσιες σελίδες στις πλήρεις εκδόσεις του. Στα πλαίσια της κεντρικής ιστορίας, ο Ουγκώ γεμίζει αρκετές σελίδες με τις σκέψεις του σχετικά με τη θρησκεία, την πολιτική και την κοινωνία, περιλαμβάνοντας τρεις εκτεταμένες παρεκβάσεις: μία συζήτηση για τις θρησκευτικές αρχές, μια άλλη για την αργκό, καθώς και τη γνωστή επική εξιστόρηση της μάχης του Βατερλώ.

                                              Εικόνα της Τιτίκας από τον Εμίλ Μπαγιάρντ, από την πρώτη έκδοση των Αθλίων (1862)

Η δημοκρατία των Σηθιακών κάστρων

Η δημοκρατία των χάρτινων κάστρων

Στην αλληγορία των άστρων

Αριστερά και δεξιά  της  Ελευθερίας  με ουσιαστικό νόημα  αξιοπρέπεια και ανθρωπιά

Η δημοκρατία πεθαίνει σε χειροκροτήματα διαπιστώνει περίλυπη η πριγκίπισσα Πάτβε στον πόλεμο των άστρων όταν ο Σηθ παίρνει την εξουσία στην ομώνυμη ταινία.Η Ευρωπαϊκή κρίση και κατ επέκταση η παγκόσμια είναι στο βάθος κρίση Ελληνικότητας διότι είναι μια βαθιά κρίση αξιών και επαναξέτασης των Προτύπων και Αρχετύπων Ιδεών.Ο πόλεμος κερδίζεται πρώτα στον χώρο των Ιδεολογιών.Ο κομμουνισμός κατέρρευσε εκ των έξω, ο καπιταλισμός καταρρέει εκ των έσω λόγω εντροπίας του συστήματος.

Αναζητείται μία καινοφανή κβαντική κοσμοαντίληψη και αυτό είναι η πρόκληση για τους σύγχρονους τζεντάι

Έλληνες και φιλέλληνες και ανθρώπους νόες και όχι αντίνοες!

Liberty Dies