Ηχώ Χρόνου

"Είμαι ο Οδυσσέας που επιστρέφει
ο Οδυσσέας καλυμμένος με αλάτι!
Ο Οδυσσέας στην αρχή της ημέρας!"

Ο χρόνος που τελειώνει σε αναστροφή Ηριδανών ιστορικών ποταμών!

"Βλέπω τα ασβεστωμένα δωμάτια
όλα τα παράθυρα ορθάνοιχτα
δεν υπάρχει χιόνι, ο ήλιος υπάρχει,

δεν υπάρχει ομίχλη, ο ουρανός υπάρχει!

Τα πάντα εξαφανίστηκαν, όλα άλλαξαν
ενώ επέστρεφα από το παρελθόν μου
όλα είναι ίδια , εξωπραγματικά
είμαι ο Οδυσσέας καλυμμένος με αλάτι!"

 "Η αληθινή ζωή είναι πάντα ένα, μακρύ ταξίδι.
'Ακουσε εγώ δεν φοβάμαι τα συναισθήματά
και, στη συνέχεια, κοίταξε, εγώ είμαι εδώ,
Άνοιξα σιγά-σιγά με το κλειδί
όπως κάποτε
που άφησα τη βαλίτσα στην πόρτα"

"Σκοπεύω τον ήλιο μέσα στο δωμάτιο
άρμα της φωτιάς που τρέχει για την καρδιά
γιατί κάθε μέρα είναι η άμμος και η οργή
και δεν είναι πάντα ίδιες οι ώρες.

Οι πέτρες καταναλώνονται όχι όμως και η Ζωή!"

ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

 

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΜΕΝΟΥΝ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΟΥΝ!!! MAUZAISSE Jean-Baptiste 19ος ΑΙΩΝ. ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΟΥΒΡΟΥ

 

Ο Χρόνος που βόσκει στο νησί του Ηλίου Απόλωνα!
Κατόπι στο καλό νησί της Θρινακίας θα φτάσης.
Βόδια εκεί βόσκουνε πολλά κι αρνιά παχιά του Ήλιου,
εφτά κοπές βοδιών, εφτά καλών αρνιών κοπάδια,
πενήντα καθεμιά κοπή, κι αυτά μήτε γεννούνε,
και μήτε λιγοστεύουνε· και θεές τα κυβερνάνε,
δυό νύφες ωριοπλέξουδες, Φαέθουσα, Λαμπετία,
του Ήλιου του Υπερίονα και της Νεαίρας κόρες.
Η μάνα που τις γέννησε και γλυκοανάθρεψέ τις,
135
πάς στο νησί τις έβαλε της Θρινακίας να ζούνε,
τα γονικά τους πρόβατα και βόδια να φυλάγουν.
[ Αυτά αν τ' αφήσης άβλαβα, και θες το γυρισμό σου,
όσο πολλά κι αν πάθετε, πάλε στο Θιάκι πάτε·
μα αν τα πειράξης, πρόσμενε ξολοθρεμό στο πλοίο
140
και στους συντρόφους· ίδιος σου μπορείς να ξεγλυτώσης,
μα αργά θα φτάσης κι άσκημα, κι από συντρόφους έρμος ].»
μ οδύσσειας
 

Ο χρόνος για τους πολεμιστές είναι Ιερός!
Γνωρίζουν ότι κάποια στιγμή αυτό το ταξίδι θα τελειώσει μαζί και η περιπλάνηση τους σε αυτό όμορφο κόσμο.
Έτσι λοιπόν δεν έχουν το περιθώριο να αρπαχτούν από την κτητικότητα, την λαιμαργία, την απλη...στία, την επιπολαιότητα, την αποθησαύρηση άχρηστων αντικειμένων.
Κρατούν τα απαραίτητα κάθε φορά και αποφασίζουν τι θα ξεφορτωθούν από τις συνήθειες τους και τις ασχολίες τους.
Με αυτό τον τρόπο εξοικονομούν ενέργεια.
Ενέργεια που χρειάζονται για την κατανόηση της γνώσης και την διεκδίκηση της ελευθερίας τους.

ΕΛΖΙΝ