Γαία Ρέα Δήμητρα Περσεφόνη Μητέρα
Ε Ιλιάδος
ὡς δ’ ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱερὰς κατ’ ἀλωὰς
ἀνδρῶν λικμώντων, ὅτε τε ξανθὴ Δημήτηρ 500
κρίνῃ ἐπειγομένων ἀνέμων καρπόν τε καὶ ἄχνας,
αἳ δ’ ὑπολευκαίνονται ἀχυρμιαί· ὣς τότ’ Ἀχαιοὶ
λευκοὶ ὕπερθε γένοντο κονισάλῳ, ὅν ῥα δι’ αὐτῶν
οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον ἐπέπληγον πόδες ἵππων
ἂψ ἐπιμισγομένων· ὑπὸ δ’ ἔστρεφον ἡνιοχῆες.
Όπως ο άνεμος μεταφέρει τα άχυρα στα ιερά αλώνια
ανδρών λιχνιστών όταν η ξανθιά Δήμητρα ξεχωρίζει
με τους επειγομένους ανέμους τον καρπόν από τα άχυρα
σε υπολευκαίνοντας αχυροσωρούς, έτσι τότε οι Αχαιοί
λευκοί έγιναν από την σκόνη που σήκωσαν ανάμεσα τους
μέχρι τον πολύχαλκον ουρανόν
τα πόδια των επιμισγομένων ίππων,
στρεφομένων δε από τους ηνίοχους.
Ε Ιλιάδος 844
....αὐτὰρ Ἀθήνη
δῦν’ Ἄϊδος κυνέην, μή μιν ἴδοι ὄβριμος Ἄρης.
Μετά φόρεσε η Αθηνά την αόρατη περικεφαλαία για να μην την δει ο ισχυρός Άρης.
Γιατί φορά η Αθηνά του Πλούτωνος, αδελφού του πατρός Διός, τα όπλα τα μυστικά;
Ακυβέρνητες πολιτείες και αόρατες εχθροπραξίες στο πόλεμο των επιλογών του τροχού του Χρόνου.
Η Περσεφόνη αναφύει ή περιφονεύει τον εκπορθητή του Χώρου;
Μόνο οι σπόροι που δεν είναι καμένοι κατέχουν την δύναμη της δεύτερης δέσμης της συνείδησης ζωής του Πλούτου θεού για να ανεβούν στην πρώτη του καθαρού Νου.
Όσοι αντέχουν και όσοι μπορούν σε πράσινα λιβάδια ανιχνευτές της συνείδησης ιχνηλατούν και διάφανους μύθους να υλοποιούν.
Χαίρε Φρυκτωρέ αξιόμαχε πολεμιστή!
Πλησιάσαμε για να μας ψιθυρίσεις το μυστικό ατενίζοντας την άβυσσο.
Καιρός ήταν....
Σε ευχαριστούμε για αυτό.
Σε περιμέναμε μαζί με τα μυρμηγκάκια,τά ζουζούνια, τις πεταλουδίτσες
τρυπώνουν στα μαλλιά μας,στα δακτυλά μας στης καινούργιας Άνοιξης τον Χορό.
Καιρός είναι για της Γης και του Ουρανού... το ακαταμάχητο ερωτικό ταγκό!
ΕΛΖΙΝ
Α. Το σάλπισμα της Άνοιξης