Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Ιστορίες του κ.Κοϋνερ, περί βλακείας



Περί βλακείας

«Πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία. Αυτό είναι το μυστικό όπλο του βλάκα»



«Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό του βλάκα;» ρώτησαν κάποτε τον κ. Κόινερ «Αυτό που τον κάνει ακατανίκητο, ανυπέρβλητα κακό και πάντα νικητή;» «Το μεγάλο μυστικό του βλάκα, για να σκεφτώ λίγο. Ε, μάλλον ότι δεν του περνά καν από το μυαλό, δεν διανοείται ότι μπορεί για μια στιγμή να ‘χει άδικο. Κι αν του περάσει μια στάλα υποψίας από το μυαλό, γρήγορα τη διώχνει. Αυτός βλαξ; Ποτέ των ποτών. Οι άλλοι είναι πάντα. Έτσι γίνεται αδίσταχτα θρασύς, υπέροχα επικίνδυνος, ανυπέρβλητα αλαζονικός. Και πείθει. Γιατί πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία. Αυτό είναι το μυστικό όπλο του βλάκα. Μα γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία, γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν».

«Άραγε η βλακεία οδηγεί στην κακία ή η κακία οδηγεί στην βλακεία;»
«Ούτε το ένα ούτε το άλλο» απάντησε ο κ Κόινερ. «Και τα δυο δεν είναι παρά συμπτώματα. Η βαθύτερη αιτία είναι η δυσανεξία απέναντι σε ένα Απύθμενο εσωτερικό κενό. Ο Βλάξ το Υποψιάζεται, αλλά καθώς αδυνατεί να το παραδεχτεί, το Απωθεί. Το παραγεμίζει είτε σωματικά -λαιμαργία- είτε στρεφόμενος προς τον εξωτερικό κόσμο: με κακία. Προσπαθώντας να επιβάλλει την εξουσία του ελπίζει να ξεχάσει την εσωτερική του κενότητα, αλλά εκείνη επιστρέφει τα βραδιά καθώς ετοιμάζεται να κοιμηθεί ή τα πρωινά λίγα δευτερόλεπτα πριν ανοίξει τα ματιά του. Φαύλος κύκλος».

«Ποιες δραστηριότητες επιλέγει συνήθως ο Βλάκας;»
«Επειδή είναι ανασφαλής επιλεγεί δραστηριότητες που του δίνουν μια Ψευδαίσθηση παντοδυναμίας. Καθώς είναι περιορισμένος στην Βλακεία του διαθέτει και ορισμένα πλεονεκτήματα: Οργανωτικότητα, επιμονή και υπομονή, Τα καταφέρνει συνήθως να οικειοποιείται δουλειές άλλων. Εξάλλου διαθέτει και ένα σπάνιο χάρισμα: δεν έχει καθόλου την αίσθηση της Ευγνωμοσύνης. Καθώς επίσης είναι και βλάκας δεν μπορεί να διανοηθεί ότι κάνει κάτι το κακό, όταν καρπώνεται τον πνευματικό ή μη μόχθο, άλλων.»

«Ποια Ύπαρξη ενοχλεί περισσότερο τον Βλάκα;»
«Η αλογόμυγα. Γιατί τον βάζει σε υποψίες αυτογνωσίας».

«Ναι κύριε Κόινερ. Αλλά γιατί από την άλλη η αλογόμυγα πάει και κολλάει στα μούτρα του Βλάκα;»
«Διότι δεν μπορεί να ανεχτεί την Βλακεία. Αυτή είναι η μοίρα της αλογόμυγας».

«Και γιατί ο Βλάκας παρόλο που είναι πιο δυνατός δεν εξοντώνει την Αλογόμυγα;»
«Γιατί είναι βλάκας και υπερβολικός. Προσπαθεί να την εξοντώσει με κανονιές. Μονό ένας βλάκας θα προσπαθούσε να εξοντώσει μια Αλογόμυγα με κανόνι».

«Και ποια θα ήταν η λύση;»
«Η λύση θα ήταν να έπαυε να είναι Βλάκας. Αλλά καθώς αυτό είναι αδύνατον δυστυχώς δεν υπάρχει λύση: Ούτε για τον βλάκα αλλά και ούτε για την Αλογόμυγα».

«Και δεν είναι Τραγικό για τον Βλάκα να πρέπει να υποφέρει διαρκώς την ενοχλητική του Αλογόμυγα;»
«Ε όχι και τόσο. Τι να πούνε και όσοι θα πρέπει να υποφέρουνε τον βλάκα;»

«Πως είναι δυνατόν ο Βλάξ να μην έχει καθόλου την αίσθηση του χιούμορ;»
«Στην ουσία η έκλειψη Χιούμορ προστατεύει τον βλάκα. Διότι αν είχε στοιχειώδη αίσθηση του Χιούμορ δεν θα έπαιρνε και τον εαυτό του τόσο σοβαρά, οπότε θα έπαυε να’ ναι και βλάκας».

«Και ποια είναι τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά της Βλακείας;»
«Ας τα πάρουμε ένα-ένα. Πρώτα απ όλα ο Βλάξ δεν έχει καμιά ικανότητα μεταφορικής σκέψης. Τα παίρνει όλα κυριολεκτικά. Έτσι αδυνατεί να καταλάβει πότε ο συνομιλητής του μεταφέρει μια άποψη άλλων από την άποψη του ιδίου του συνομιλητή του. Δεν μπορεί να αντιληφθεί την εντός εισαγωγικών φράση.

«Δηλαδή τι θέλετε να μας πείτε κ Κόινερ; Ότι υπάρχει Θεός;»
«Αγαπητό μου παιδί. Δεν ξέρω αν υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός. Εκείνο για το οποίο είμαι Βέβαιος είναι ότι η Ανθρώπινη Βλακεία είναι Ακατανίκητη, κυριολεκτικά».

Από τα ανθισμένα λιβάδια της ερήμου Σονόρα






Οσο μεγάλωνε το αίσθημα της ατομικότητος, ο άνθρωπος έχασε την φυσική του σύνδεση με την σιωπηλή γνώση. Ο σύγχρονος άνθρωπος, κληρονόμος αυτής της ανάπτυξης, είναι τόσο απελπιστικά απομακρυσμένος από την πηγή των πάντων, που το μόνο που μπορεί να κάνει είαι να εκφράσει την απελπισία του με βίαιες και κυνικές πράξεις αυτοκαταστροφής. Ο Δον Χουάν ισχυρίστηκε ότι η αιτία για τον κυνισμό και την απελπισία του ανθρώπου είναι ένα κομματάκι γνώσης που έχει απομείνει μέσα του, και που κάνει δύο πράγματα. Το ένα είναι να του δίνει κάποια υποψία γύρω από την αρχαία του σύνδεση με την πηγή των πάντων και το άλλο να τον κάνει να αισθάνεται ότι χωρίς αυτή την σύνδεση, δεν έχει καμμία ελπίδα ειρήνης, ικανοποίησης, και επίτευξης.
Εχοντας χάσει κάθε ελπίδα επιστροφής στην πηγή των πάντων, ο άνθρωπος αναζητούσε ανακούφιση στην ατομικότητά του, και σε αυτή του την προσπάθεια κατάφερε να σταθεροποιήσει το σημείο συναρμογής του στην θέση της διαιώνισης της εικόνας του., τον αυτοκατοπτρισμό και την σπουδαιότητα του εγώ.
Οι μάντεις είχαν ξεμασκαρέψει την σημασία του εγώ και βρήκαν ότι είναι η αυτολύπηση μασκαρεμένη. Η αυτολύπηση είναι ο πραγματικός εχθρός και η πηγή δυστυχίας του ανθρώπου. Αν δεν λυπόταν τον εαυτό του ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να τον θεωρεί τόσο σπουδαίο.
και είναι αυτή η φαινομενικά ανεξάρτητη φύση της σημασίας του εγώ που δίνει την ψευδή αίσθηση της αξίας.

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Το λιμάνι του Ηρακλή








Σύμφωνα με Ιστορικούς , το Μονακό χρωστάει το όνομα του στη ελληνική λέξη: μόνοικος (μόνος+οίκος) .

Το όνομα του κράτους ΜΟΝΑΚΟ, προέρχεται  από την ελληνική αποικία, ΜΟΝΟΙΚΟΣ, που ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα από τους Φωκαείς της Μασσαλίας. Σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο που αναφέρεται από τον Διόδωρο Σικελό και τον Στράβωνα, ο Ηρακλής πέρασε από την περιοχή του Μονακό, και γι΄αυτό χτίστηκε προς τιμή του ένας ναός, ο ναός του Ηρακλή Μονοίκου, "Hercules Monoecus "

Οι Ρωμαίοι συγγραφείς δίνουν την εξήγηση του ονόματος ΜΟΝΟΙΚΟΣ ως εξής: 'Είτε γιατί ο Ηρακλής εκεί έζησε για  απομονωμένος, (ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ) είτε γιατί υπήρχε ο μοναδικός ναός στην περιοχή.
  Λέγεται επίσης ότι ο ίδιος ο  Ηρακλής, μετά τον  άθλο του "ΤΑ ΒΟΔΙΑ ΤΟΥ ΓΗΡΥΟΝΗ"  έφτιαξε  και άνοιξε αυτό το μονοπάτι-δρόμο για να περάσει απο την Ισπανία , Γαλλία στην Ιταλία, καθώς επίσης ότι ο ίδιος  έφτιαξε και το λιμάνι του Μονακό γι΄αυτό πήρε και το όνομά του. "Portus Herculis Monoeci ".



  ΟΙ ΑΘΛΟI ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ  GALLERY OF HERCULES  ΠΑΛΑΤΙ ΤΟΥ ΜΟΝΑΚΟ




 


Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

ΑΝΑΔΙΑΤΑΞΗ


"ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ" VLADIMIR KUSH


«Πώς αφήσαμε τις ώρες μας και χάθηκαν, πασχίζοντας ανόητα να εξασφαλίσουμε μια θέση στην αντίληψη των άλλων.» Γ. Ρίτσος

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Αντιστεκόμαστε




Αντίσταση στην αδικία, στο ευτελές και την ανοησία
Αντιστεκόμαστε  στη πτώση της εντροπίας
αντιστεκόμαστε με τον τρόπο μας
σε ένα σύστημα μηχανών που μας θέλει απλά προγράμματα
σε ένα κ. Σμιθ που μας υποτιμά και μας χλευάζει και,
 αντέχουμε να πάρουμε το κόκκινο χάπι για  να βρεθούμε την ερημιά του πραγματικού
 και… να συνεχίζουμε.
Αντιστεκόμαστε
σε οικονομικές θεωρίες που μας χρησιμοποιούν σαν αριθμούς σε ναούς χρηματιστηρίων αισχροκέρδειας.
Αντιστεκόμαστε
σε δόγματα θρησκειών που επιθυμούν πρόβατα και ποίμνια για το  αιώνιο άρμεγμα στη σιωπή των αμνών.
Αντιστεκόμαστε σε πολιτικές ιδεολογίες κατασκευαστικές εταιρείες χειροκροτητών των επαγγελματιών μπαλκονοκραυγαζώντων.
Αντιστεκόμαστε σε πεζούς, κοινότυπους, μονόχνοτους, σε οπαδούς σε θεοσεβούμενους θεοκράτες, σε αδιάφορους φιλοτομαριστές, σε κυνικούς ισοπεδωτές και σε απαισιόδοξους δολοφόνους της Μνήμης, στους αποσιωπητές της Γνώσης
και σε πολλούς άλλους…
Αντιστεκόμαστε στοχαστικά με τα πτερόεντα έπη, και εμείς, όσο μπορούμε
και σκεφτόμαστε και ονειρευόμαστε ένα κόσμο πιο δίκαιο πιο ανθρώπινο λιγότερο παράλογο και πολύ ουσιώδη και ουσιαστικό.
Οραματιζόμαστε μία μεγάλη Ολότητα!
Αυτή που προέρχεται από την Ένωση του νου, της ψυχή- του πνεύματος και την καρδιάς του ανθρώπου.
Ενός Ανθρώπου Όρθιου, Νοήμονος και Σοφού.
Είθε η Δικαιοσύνη, η σύζυγος του Διός να έχει τον τελευταίο λόγο
όταν κλείσουν οι πόρτες του παλατιού και να θέσει,
η Θέμις τα πράγματα …στην θέση τους.
Ανάγκα και ….θεοί πείθονται!

10  Αυγούστου 2009
Αστραία

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ




Duy Huynh ΣΟΝΑΤΑ

"Η ζωή δεν είναι ένα πρόβλημα για να ανησυχείς, αλλά μια πρόκληση για να αγωνισθείς και να εξελιχθείς.  Ο πολεμιστής ξέρει από θλίψη, από μοναξιά, από προδοσία , από απελπισία, από χαρά από γέλιο, από   μοίρασμα, από συντροφικότητα, ξέρει από ΖΩΗ και τίποτα το ανθρώπινο δεν του είναι ξένο, για αυτό και ποτέ δεν φεύγει από την ροή.
Ο πολεμιστής διαλογίζεται μέσα στην ζωή και όχι έξω από αυτή, π.χ σε κάποιο μοναστήρι μοναχός,  να στέλνει επιστολές  υποτέλειας  και μακροημέρευση σε τυράννους,  δειλός και δεν είναι τόσο τόσο εγωιστής, να μιλά μόνο  με τον θεό και να του πλέκει εγκώμια και κυρ ελέησον, πολλά. Με τους ανθρώπους μιλά, ακόμη και αν σε μια ανθρώπινη έρημο  βαδίζει, μαζί τους περπατά, δίπλα τους. Αφουγκράζεται και προχωρά.
Ο πολεμιστής είναι μέρος της ζωής και της αλληλεπίδρασης  και την αγαπάει , βαθιά εμπειριστής.
Η ζωή είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος και ο πιο καλός εκπαιδευτής."


Ο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Η επέμβαση των θεών




 Η επέμβασις των Θεών
Θα γίνη τώρα τούτο, κι έπειτα εκείνο,
και πιο αργά, σε μια ή δυο χρονιές (ως κρίνω),
τέτοιες θα ειν’ οι πράξεις, τέτοιοι θα ειν’ οι τρόποι.
Δε θα φροντίσουμε για μακρινό κατόπι.
Για το καλλίτερο εμείς θα προσπαθούμε.
Και όσο προσπαθούμε τόσο θα χαλνούμε,
θα μπλέκουμε τα πράγματα, ως να βρεθούμε
στην άκρα σύγχυσι. Και τότε θα σταθούμε.
Θα ην’ η ώρα οι Θεοί να εργασθούνε.
Έρχονται πάντοτ’ οι Θεοί. Θα καταιβούνε
από τες μηχανές των, και τους μεν θα σώσουν,
τους δε βίαια, ξαφνικά θα τους σηκώσουν
από την μέση, και σαν φέρουνε μια τάξι
θα αποσυρθούν. – Κ’ έπειτα αυτός τούτο θα πράξη,
τούτο εκείνος, και με τον καιρόν οι άλλοι
τα ιδικά των. Και θ’ αρχίσουμε και πάλι.

Κ. Π. Καβάφης
Άπαντα ποιητικά, Ύψιλον

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗΣ...





"Ο μέσος άνθρωπος δεν θα γνωρίσει ποτέ ότι υπάρχει κάτι ιδιαίτερο αληθινό και λειτουργικό,ο συνδετικός  δεσμός με τον σκοπό και για αυτόν θα είναι πάντα νεκρός .
Στην διάρκεια της ενεργούς ζωής του ποτέ δεν θα έχει την ευκαιρία να περάσει την στάθμη της απλής προκατάληψης για την μοίρα,γιατί από αμνημόνευτα έτη οι έννοιες της καθημερινότητας  τον έχουν αποχαυνώσει.Ο καθένας μας έχει αποστερηθεί την σιωπηλή γνώση από φυσικούς φραγμούς,διαφορετικούς σε κάθε άτομο.
Μόνο όταν οι ζωές κάποιων ξεπερνούν λίγο την κληρονομική αυτή προκατάληψη, η μοίρα αρχίζει να παίρνει διαφορετικό χαρακτήρα.
Τότε κάποιοι αρχίζουν να ξυπνάνε και να βλέπουν μέσα από την ομίχλη της καθημερινότητας.
Το οικοδόμημα που υψώνει μπροστά τους ο σκοπός είναι το καθαρτήριο και εκεί μέσα βρίσκουν την σιωπηλή γνώση που επιτρέπει την διαδικασία της κάθαρσης να συμβεί. Χωρίς αυτήν την εσωτερική γνώση καμιά διαδικασία δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει και το μόνο που θα μας έμενε θα ήταν μια ακαθόριστη αίσθηση ότι κάτι μας λείπει.
Για να αναζωογονηθεί αυτός ο δεσμός , χρειάζεται ένας ζωντανός στόχος ,μία ειδική κατάσταση μυαλού,που ονομάζεται άκαμπτος σκοπός

Δυστυχώς για τους πιο πολλούς αυτό το ξύπνημα έρχεται μαζί με το χάσιμο της ενέργειας που προκαλούν τα γηρατειά,όπου δεν υπάρχει πια η δύναμη να στρέψουμε την προκατάληψή μας σε θετικές  και πραγματικές ανακαλύψεις.
Τότε το μόνο που απομένει είναι μία όμορφη διαπεραστική αγωνία,μία νοσταλγία για κάτι που δεν περιγράφεται και θυμός για κάτι που χάθηκε." 

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ !!!




Ἡ ξενητεμένη ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
...Χιλιάδες χρόνια πέρασαν γιὰ νὰ φανῆς καὶ πάλι!
Ὤ! δόξα νάχη τἄγνωστο λισγάρι τοῦ χωριάτη
ποῦ κύλισε τοῦ τάφου σου τὴν πέτρα κι ἀναστήθης!
Κ᾿ εἶδες τὸν κόσμο ἀλλοιώτικο, καὶ τὴν Ἑλλάδαν ἄλλη
καὶ ξένη τὴν Ἀνατολὴ καὶ βάρβαρη τὴ γῆ σου,
καὶ σὰ νὰ μὴν τὴ γνώρισες, διάβηκες πρὸς τὴ Δύση!

Γύρισε πάλι, γύρισε στὰ μέρη ποὺ ἐγεννήθης!
Ὅτι κι ἂν εἶσαι, δύναμη, βασίλισσα, ὄνειρο, ἴσκιος,
θεὰ τῆς ὀμορφιᾶς, πηγὴ τῆς ἀρετῆς, ὦ Νίκη,
γύρισε πάλι, ὢ γύρισε στὰ μέρη ποὺ ἐγεννήθης.

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Οι Γέφυρες της Φωτιάς

Burning_Bridge_Sean_Davis1

Burning bridges


This is a fictional scene from the Battle of Hydaspes river, today’s Jhelum that flows in Pakistan and India. It was the last battle of Alexander the Great against King Porus of the Paurava around 326 BC. The troops were extremely exhausted by the long campaign and the fierce resistance they encountered…

Hearts on wooden spikes
Trails colored with the blood of the ones we loved
The trees cast their shadow so the sun doesn’t see the rotten bodies
Who says there is glory in this battle?

We lost our brothers, our sisters and our children
We sacrificed our dearest dreams to serve in the Conquest
Our souls were marked indelibly by the pain and agony of forsaken hope
And he was standing there

A bird was singing mournfully
As if it was its task to contemplate all our sorrow
Despite grueling struggle there still was no end to this madness
Tragically trapped  in the ambiance of attrition

Our wounds were fresh
We witnessed the atrocity of the flesh
Slaughtered and slayed by the wrath of fallen kings
And he was standing here

Hear me fighters
No salvation, no redemption exists for us
We are born as ordinary men but we die as warriors
Winning only the enemy within

I am not the One
You are the heroes that reached that far
Nothing awaits for us back but sickness and corruption
This is the path we need to cross

Join me and burn every bridge behind

Απολύτως Διαλλακτικός

Ομηρική  Πολιτεία